เรื่องนี้ส่งมาจากคุณแพรวครับ คุณแพรวเล่าว่า.. ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 8 ปีที่ผ่านมา ตอนนั้นเรายังเป็นนักศึกษา เราได้ไปฝึกงานที่สถานีอนามัยแห่งหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรีค่ะ ไปกับเพื่อน 5 คน และอยู่บ้านพักในสถานีอนามัย ลักษณะของบ้านพักเป็นบ้าน 2 ชั้น ชั้นบนเป็นไม้ มี 2 ห้องนอน ส่วนชั้นล่างจะเป็นห้องโล่งๆ มีหน้าต่างรอบบ้าน หน้าประตูบ้านมีต้นมะยมต้นใหญ่อยู่ หลังบ้านจะมีเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ มีต้นไม้ใหญ่อยู่รอบๆ สระ บรรยากาศตอนกลางคืนถือว่าวังเวงระดับนึงเลย เราอยู่ที่นี่ไปสักพักก็ปกติดีไม่มีอะไร

จนวันหนึ่งเราไม่สบาย จึงขอตัวนอนชั้นล่างเพราะกลัวเพื่อนที่อยู่ด้วยกันจะติดไข้จากเรา เรากางมุ้งนอนอยู่ชั้นล่างคนเดียว เราเข้านอนประมาณเที่ยงคืนได้ ขณะที่เราล้มตัวลงนอน จำได้ว่าเรามองผ่านหน้าต่างไปเห็นดวงจันทร์เป็นสีแดง พอกำลังจะหลับ ก็ได้ยินเสียงนกบินมาเกาะที่หน้าต่าง ซึ่งเป็นนกกาเหว่า มันร้องอยู่ประมาณ 2-3 ครั้งแล้วก็บินไป เราคิดในใจว่าคืนนี้อาจจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน แต่ก็ไม่ได้อะไร จนเราเคลิ้มๆ จะหลับ เรารู้สึกได้ถึงบริเวณมุ้งปลายเท้าเราถูกเปิดออก ตอนนั้นเรานอนตะแคงอยู่ เราจึงเปลี่ยนมานอนหงาย แล้วเราก็ต้องตกใจสุดขีด!! เพราะมีผู้หญิงผมยาวคลุมหน้า ใส่ชุดสีแดง กำลังคลานคร่อมตัวเราขึ้นมาจากปลายเท้า!! เรารวบรวมสติพยายามพูดออกไปว่า ‘ตอนนี้เราไม่สบาย อย่าทำอะไรเราเลยนะ..’ แต่เหมือนเขาไม่ฟังเรา เขากระโดดขึ้นมานั่งทับอกเราจนเราหายใจไม่ออก จะเรียกเพื่อนเสียงก็ไม่ออก ทั้งๆ ที่โทรศัพท์อยู่ติดมือเรา แต่เราไม่สามารถจับโทรศัพท์ได้ เราตัดสินใจตะโกนสุดเสียง คราวนี้เสียงออกมาค่ะ อย่างดังเลย เพื่อนๆ ก็วิ่งลงมา

เรารีบเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง แล้ว หน่อย (นามสมมติ) เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มก็หน้าซีดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนหน่อยจะเล่าให้พวกเราฟังว่า.. ก่อนจะมาฝึกงานที่นี่ หน่อยไปทำบุญที่วัด แล้วมีพระรูปหนึ่งทักว่า ‘มีวิญญาณผู้หญิงผมยาวใส่ชุดแดงตามหนูมา..’ พระรูปนั้นจึงให้พระมาห้อยคอไว้ แต่มาถึงที่นี่แล้ว วิญญาณผู้หญิงคนนั้นก็ยังไม่ไปไหน เขาจะยืนอยู่ใต้ต้นมะยมหน้าประตูบ้านทุกวัน.. เราได้ยินแบบนั้นถึงกับอึ้งเลยค่ะ เพราะมันตรงกับที่เราเจอเลย อาจจะเป็นเพราะเราไม่สบายอยู่ จิตเลยอ่อน บวกกับเรานอนตรงกับขื่อบ้านพอดีด้วย เจอทำให้เขาเข้ามาหาเราได้.. พอตอนเช้า เรากับเพื่อนๆ ก็ไปทำบุญให้ผู้หญิงคนนั้น แล้วจากนั้นก็ไม่มีใครเจอเขาอีกเลยค่ะ

Story by คุณแพรว

ความคิดเห็น
Loading...