เรื่องนี้ส่งเข้ามาจากคุณกิ๊ฟครับ คุณกิ๊ฟเล่าว่า.. เป็นเรื่องจริงที่ผ่านมาได้ 6 ปีแล้วค่ะ แต่เรายังไม่เคยลืมเลย ขอบอกก่อนนะคะว่าเราเป็นคนที่กลัวผีมากๆ และก็ยังไม่เคยเจอมาก่อน ตอนนั้นเราเรียนอยู่ชั้น ป.5 แล้วก็ได้ไปเข้าค่ายรวมกับโรงเรียนอื่นๆ ที่จังหวัดสระบุรี และเรื่องมันก็เกิดขึ้นในคืนที่ 2 ค่ะ

พวกเราอยู่กันในหอประชุมใหญ่เพื่อทำกิจกรรม พอเสร็จ ก่อนที่จะปล่อยให้ไปนอน ครูฝึกก็ได้เตือนพวกเราว่า ‘ถ้าถึงเวลานอนแล้ว ทุกคนต้องนอน ห้ามเล่นห้ามส่งเสียงดัง เจ้าที่ที่นี่แรง’ ตอนนั้นเราก็ไม่คิดอะไร เพราะเพื่อนๆ ก็เยอะแยะ ..พอปล่อยให้เข้านอน นึกภาพหอนอนตามนะคะ มันจะเป็นที่นอน 2 ฝั่ง หันเท้าชนกัน ที่นอนจะเรียงยาวๆ มีทางเดินตรงกลาง หอมี 2 ชั้น แต่ชั้น 2 จะไม่มีใครนอน ส่วนมากมีแต่คนแอบเอามือถือขึ้นไปชาร์จแบต เพราะข้างล่างปลั๊กไฟไม่พอ ซึ่งเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่แอบขึ้นไปชาร์จแบต ช่วงที่ขึ้นไปเราไปคนเดียวค่ะ ข้างบนมืดมากๆ ถ้าไม่เปิดไฟฉายแทบจะมองอะไรไม่เห็นเลย มันรู้สึกหวิวๆ แปลกๆ แบบไม่เคยรู้สึกมาก่อน แต่คิดว่าคงเป็นเพราะความมืดมากกว่า พอชาร์จแบตเสร็จเราก็ลงมานอนค่ะ

แรกๆ ก็คุยเล่นยังไม่นอนกันหรอกค่ะ สักพักพอเริ่มเงียบ ก็เริ่มง่วง แล้วก็หลับกันหมด.. อยู่ๆ เราก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะอะไรก็ไม่รู้ค่ะ ทุกอย่างตอนนั้นมันเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้อง เสียงลมพัด เราลืมตาขึ้นมา ตอนนั้นไม่รู้คิดยังไง อยู่ๆ ก็มองขึ้นไปที่ชั้น 2 ที่ไม่มีใครอยู่ แต่สิ่งที่เราเห็นคือชายแก่ใส่ชุดขาวทั้งตัว ผมขาวหนวดขาว ยืนจ้องลงมาที่เรา! คือตอนนั้นคิดเลยว่า โดนเข้าแล้ว เขาเลือกที่จะให้เราเห็นแน่ๆ เพราะคนอื่นหลับกันหมด แต่เรากลับตื่นมาเห็นเขา.. เราถึงกับทำอะไรไม่ถูกเลย รีบห่มผ้าจะคลุมโปง แต่ผ้าห่มก็ดันไม่อำนวยค่ะ ผ้าห่มจะสั้นแบบปิดหัวเปิดขา ปิดขาเปิดหัว แต่สุดท้ายเราก็พยายามขดตัวจนปิดทั้งขา และหัวจนได้ แล้วเราก็หลับวูบไปตอนไหนก็ไม่ทราบเหมือนกัน..

รู้สึกตัวอีกทีคือเช้าแล้ว แต่เรากลับรู้สึกเพลียมากค่ะ และที่ทำให้ต้องกลัวอีกคือ เราต้องขึ้นไปเอามือถือกับสายชาร์จข้างบนนี่สิคะ แต่พอดีมีเพื่อนที่จะขึ้นไปเอามือถือเหมือนกัน เราเลยฝากให้หยิบของเรามาให้ด้วย เราเก็บที่นอนแล้วก็ไปอาบน้ำ แต่มีเพื่อน 2 คนที่นอนข้างเราเดินเข้ามาทักว่า ‘กิ๊ฟ เมื่อคืนมึงเป็นอะไรหรือเปล่า? กูเห็นมึงลุกขึ้นมานั่งมองที่ชั้น 2 ทั้งคืน กูหลอนนะ’ เราถึงกับอึ้งเลยค่ะ ก่อนจะตอบไปว่า ‘เมื่อคืนกูคลุมโปงนอนทั้งคืนนะ กูจะลุกขึ้นมาทำไม น่ากลัวจะตาย..’ เพื่อนเรา 2 คนก็เงียบแล้วมองหน้ากันค่ะ ไม่พูดอะไรต่อเลย แต่เราก็ยังไม่กล้าเล่าให้เพื่อน 2 คนฟังว่าเมื่อคืนเราเห็นอะไร..

จนวันเปิดเรียนหลังจากที่กลับมาจากเข้าค่าย เราก็มาได้รู้ว่า เพื่อนๆ หลายคนที่ไปก็ได้เห็นอะไรแปลกๆ เหมือนกัน บางคนก็เห็นที่ชั้น 2 เหมือนเรา บางคนก็เห็นมาเดินอยู่ที่ทางเดินหน้าเตียงเลย แต่ทุกคนที่เห็นกลับบอกลักษณะออกมาได้ตรงกันแบบไม่ผิดเพี้ยน คือเป็นชายแก่ในชุดขาวทั้งตัว ผมขาวหนวดขาว.. ทุกคนที่ได้ฟังต่างก็ขนลุกกันไป แต่เรากลับสงสัยว่า ทำไมถึงมีแต่เราคนเดียวที่เขาจ้องหน้า แล้วทำไมเพื่อนเรา 2 คน ถึงยืนยันเสียงแข็งว่าเราลุกขึ้นมานั่งตอนกลางคืน..

Story by คุณกิ๊ฟ

COMMENTS